Kwiaty

Róże pienne (drzewkowate) są bardzo popularne już od kilkunastu lat. Otrzymujemy je okulizując odmiany szlachetne na pień podkładki o różnej wysokości (od 60 cm do nawet półtora metra). Dzięki temu zabiegowi krzew staje się drzewkiem. Okulizuje się zwykle 2 lub trzy oczka, pozwala to na uzyskanie pięknej, dobrze rozwiniętej korony.

Na półtorametrowych pniach szczepi się zazwyczaj odmiany pnące (również okrywowe), które tworzą cudowne formy drzewek płaczących, ich ukwiecony pędy zwisają aż do ziemi. Róże wielkokwiatowe i bukietowe szczepimy na wysokości 90 centymetrów. Na wysokości 60 centymetrów zazwyczaj szczepi się odmiany karłowe i miniaturowe.

Róże pienne sadzić się powinno głównie przy ścieżkach, ławeczkach, tarasach, czyli miejscach mocno eksponowanych. Architekci ogrodowi często sadzą róże pienne w równych szpalerach. Doskonale wyglądają w pojemnikach i donicach. Można je również sadzić samotnie na trawniku w ogrodzie lub na działce.

Wszystkie róże przycinamy wiosną:

- bukietowe i wielkokwiatowe, kiedy pączki będą nabrzmiałe

- pnące i okrywowe, jedynie chore pędy, przemarznięte lub bardzo stare

Z pni systematycznie należy usuwać tzw. wilki, czyli pędy, które wyrastają z podkładki.

Na zimę róże pienne okrywamy w szczególny sposób, wokół pnia tworzymy chochoł ze słomy, a koronę zabezpieczamy agrowłókniną lub inną tkaniną oddychającą.